Zonder de man of vrouw achter de freesbank gaat de hightech het niet maken

René Raaijmakers
Leestijd: 6 minuten

Als iemand het heeft over ‘de man achter de draaibank’, dan schieten me altijd twee namen te binnen. Die van Hajo Meyer, de man die Auschwitz overleefde dankzij de draaivaardigheden die hij als vluchteling in Nederland leerde voor hij werd opgepakt door de nazi’s. Meyer klom op tot directeur van het Philips Natuurkundig Laboratorium, stond mede aan de basis van de cd en de stepper, en bouwde tijdens zijn pensioen vijftig violen van concertkwaliteit.

De tweede is Martin van den Brink, begonnen op de LTS en bij ASML de drijvende kracht achter EUV-lithografie. In 2011 had hij het in een interview met mij over de kwartsglazen beschermkappen voor de calciumfluoridelenzen in de eerste immersie-scanners. De onderdelen ter grootte van een asbak werden destijds gemaakt in Richmond, Californië. Daar zaten ze elke dag met Veldhoven aan de telefoon. In Nederland schreven ze specificaties waarvan ze in de VS zeiden: ‘dit kunnen we helemaal niet maken.’ Bij ASML hadden de ontwerpers geen voeling met de maakomstandigheden. ‘Op zo’n moment kies ik de kant van degene die achter de draaibank staat’, zei Brink.

Waarom? ‘Omdat de balans in de discussie te theoretisch is en te weinig rekening houdt met degene die dat moet vertalen in iets tastbaars’, zei hij. ‘De balans tussen specificaties en maakbaarheid is een van de grootste issues die we vandaag hebben. A: om überhaupt de specificaties voor elkaar te krijgen en b: om het ook binnen een redelijke kostprijs te krijgen. In die strijd kies ik over het algemeen de kant van degene die achter de draaibank staat. Daar ben je altijd beter mee af.’

Dit artikel is exclusief voor premium leden van High-Tech Systems Magazine. Al premium lid? Log dan in. Nog geen premium lid? Neem dan een premium lidmaatschap en geniet van alle voordelen.

Inloggen