Willem Maris

Wim Hendriksen schreef dit redactioneel op uitnodiging van Mechatronica Magazine. Hendriksen was manager softwareontwikkeling in de periode dat Willem Maris CEO was van ASML.

Leestijd: 3 minuten

In 1989 werd Willem Maris de derde CEO van het kwakkelende jonge bedrijfje ASML. De machinebouwer had toen dikke problemen met de bank, een verouderd product dat niemand meer wilde kopen, twee taaie concurrenten – Canon en Nikon – en een enthousiaste horde die met alle geweld de schouders eronder bleef zetten maar een verrekte hekel had aan nieuwe bazen die zeiden dat ze het beter wisten.

Toen Willem in 1999 het bedrijf vaarwel zei, stond er een miljard euro op de bank, waren de machines niet aan te slepen voor de klanten, ging een behoorlijk deel van de verkopen ook naar Korea en had China ASML ontdekt, was het bedrijf beursgenoteerd met een schitterende performance, was ASML na Nikon de grootste leverancier van lithografie-apparatuur en had Philips als oprichter en ex-aandeelhouder een probleemspin-off minder en een gigantische zak geld erbij. Dit klinkt als een razend succesverhaal voor Willem en dat is het ook. Overigens wil ik zijn voorgangers niet diskwalificeren; die hadden veel minder rugwind uit de markt.

Wat was de bijdrage van Willem aan de meest succesvolle jaren van ASML? Hij was een geweldige teamspeler die ervoor zorgde dat alle neuzen dezelfde kant op gingen wijzen en dat bleven doen. Een organisator die de informele organisatie informeel hield, ook al groeide de tent aan alle kanten uit zijn voegen. Volgens hem kon een formele organisatie geen creatieve organisatie meer zijn. Een gevleugelde uitspraak van Willem: ’Het maakt voor een goed idee niet uit in wiens hoofd het opkomt.‘ Dat peperde hij het management goed in. ’Laat ik je niet betrappen dat je tegen zo‘n jonge vent zegt dat zijn idee hier niet werkt, want misschien heeft hij deze keer wel gelijk.‘ Zijn stelling was dat we met zijn allen de rand van de chaos moesten opzoeken, want dan bleef je alert op wijzigingen in je omgeving en kon je meebewegen. In de halfgeleiderindustrie ben je immers dood als je te onvoorzichtig bent, of te voorzichtig.

Dit artikel is exclusief voor premium leden van High-Tech Systems Magazine. Al premium lid? Log dan in. Nog geen premium lid? Neem dan een premium lidmaatschap en geniet van alle voordelen.

Inloggen