Smart systems: wanneer wordt deze droom werkelijkheid?

Heico Sandee is technisch manager bij Alten Mechatronics en programmamanager Robotics bij de TU Eindhoven.

13 augustus 2014

In de hele wereld wordt sinds een klein jaar veel gesproken over de opkomst van de vierde industriële revolutie. Duitsland is een groot project gestart getiteld Industrie 4.0, Amerika is het initiatief Smart Manufacturing Leadership Coalition begonnen, en Nederland heeft er het stempel Smart Industry op gezet. Stuk voor stuk zeer goede initiatieven die moeten gaan leiden tot essentiële vernieuwing in de fabrieken, waarmee we in de behoeften van de markt kunnen blijven voorzien en productie in eigen land kunnen doen.

Alle programma’s samenvattend wordt er gestreefd naar een netwerkcentrale aanpak waarmee fabrieken intelligenter worden in nauwe samenwerking met de mens. Hiervoor zal veel meer informatie beschikbaar komen door meer sensoriek en verbeterde connectiviteit en zal geavanceerde analysesoftware de data verwerken tot bruikbare informatie. Deze informatie kan vervolgens worden gebruikt in onder meer machine learning-algoritmen om processen autonoom aan te passen. Met dit alles zullen fabrieken flexibeler worden om zich op ieder moment te kunnen aanpassen aan de marktvraag voor het product, zowel in functionaliteit (mass customization) en kosten als in doorlooptijd. De technologische basis die dit mogelijk moet gaan maken, zijn onder meer cyber-physical systems, internet der dingen en big data.

Ik hoop dat u het nog volgt, want pratend over dit onderwerp op de Automatica-beurs begin juni concludeerde ik dat nog maar voor heel weinig mensen het kwartje is gevallen. Diverse grote bedrijven denken een grote stap te zetten met allerhande metertjes op de machines die lokale procesdata weergeven. Anderen denken dat ze het gaan bereiken door de verschillende werkstations met elkaar te verbinden door halffabricaten autonoom van de ene naar de andere te transporteren. Weer anderen denken het te bereiken door hun controllers compatibel te maken met diverse bussen. Allemaal nuttige stappen, maar nog mijlenver weg van iets dat een revolutie mag worden genoemd.

Kijken we naar de huidige fabrieken in ons land, dan zien we prachtige staaltjes automatisering. Maar opvallend – zeker in het licht van de vierde industriële revolutie – is bijvoorbeeld dat er nog steeds intensief wordt gebruikgemaakt van het meterslange planbord met gekleurde papiertjes en van aaneenschakelingen van zeer productspecifieke machines. Als er al stappen worden gezet naar fabrieken die kunnen omgaan met kleine seriegroottes tegen een hoge kwaliteit, dan ben ik ze in de huidige industrie in ieder geval nog niet tegengekomen.

Gelukkig worden er wel degelijk stappen gezet die momenteel nog vooral in de onderzoeksferen leiden tot meer intelligente en flexibele productie. Bedrijven als Google die zich op de robotica storten, passen ook zeer goed in dat plaatje. Als geen ander weet dat bedrijf hoe het de cloud tot waarde kan maken om van origine domme machines echt smart te maken (waaronder zijn zelfrijdende auto’s). Wie weet wat ze in petto hebben voor de industrie, na het opkopen van een klein tiental roboticabedrijven.

 advertorial 
Daan Meijsen

Ingredients enabling carbon neutrality of warehouse systems

5 oktober 2023 vindt de INCOSE-NL workshop 2023 plaats, met spreker Daan Meijsen van Vanderlande. Tijdens de workshop krijg je inzicht in de verschillende cross-cutting duurzaamheidsperspectieven voor hightech systemen. Bekijk het volledige programma online en registreer nu!

Ook op de universiteiten worden flinke stappen gezet binnen het gebied van zelflerende connected systemen. Zowel volledige zelfstandig als op basis van menselijk advies kunnen systemen in de labs hun prestaties verbeteren en hun functioneren uitbreiden. Met de roep om de volgende industriële revolutie zien we gelukkig ook steeds meer projecten ontstaan waarbij de industrie aansluiting zoekt bij dit onderzoek.

Een belangrijke vraag die bij mij hierbij al geruime tijd leeft is: wie gaat de noodzakelijke realisatiestap oppakken? Systeemintegratoren en machinebouwers, verantwoordelijk voor de realisatie van fabrieken, werken in de regel met technologie die zich al jaren in de praktijk bewijst. OEM’ers die de wens voor de industriële revolutie zeer expliciet uitspreken, hebben niet de kennis in huis om dit complexe vraagstuk zelf op te lossen. En de onderzoekswereld staat te ver af van de eisen die industrie stelt op aspecten als betrouwbaarheid en gebruiksvriendelijkheid. Een prachtige kans voor een nieuw bedrijf als je het mij vraagt, maar wie durft het aan?