Fundamenteel onderzoek fundament voor hightech mechatronica

Rob Munnig Schmidt
Leestijd: 6 minuten

Veel onderliggende vakgebieden van de mechatronica, zoals mechanica, elektronica en elektromechanica, worden vaak gezien als disciplines die ’nu wel klaar zijn‘. De beroemde Maxwell-vergelijkingen kunnen immers alles beschrijven en sommige moderne modelleertools als Matlab claimen zo nauwkeurig te zijn dat ze zonder enige verificatie Marslanders betrouwbaar kunnen laten werken. Let wel: die tools zijn een absolute noodzaak voor de moderne mechatronicaontwerper en zonder deze middelen zouden de huidige ontwikkelingen niet mogelijk zijn geweest. Toch staan dergelijke claims op dezelfde absurde afstand van de werkelijkheid als de volledig menselijke robots in de film ’Artificial intelligence‘ van Steven Spielberg.

Natuurlijk is het een lang bestaande innige wens van de rest van de mensheid om minder afhankelijk te zijn van die rare onbegrijpelijke bètawetenschappers die ons opschepen met atoombommen, Windows en computerspelletjes. Wat zou het fijn zijn als er voor elk willekeurig probleem een device of appje was waarmee we kunnen praten over ons probleem, dat ons probleem dan analyseert en oplost, en dat allemaal zonder enige inbreng van een nerd. Dit programma dat ergens draait op een systeem waar niemand meer bij hoeft te komen en zichzelf voortdurend verbetert, stuurt direct Cad-tekeningen naar een fabriek in het oosten en klaar is Kees. Jammer alleen dat Kees dat device niet kan betalen want hij heeft geen geld te besteden. Hij voegt immers nergens waarde toe. Dat lukt nooit door enkel het toepassen van een programmaatje op een probleem. Gelukkig is het een vergissing om te denken dat we niet meer hoeven te begrijpen wat er echt speelt in de materie die we proberen te beheersen. En helaas (of gelukkig voor ons) hebben we daar alleen maar meer van die vervelende bètawetenschappers bij nodig.

Laat ik een realistisch voorbeeld uit de hightech mechatronica gebruiken om dit te verduidelijken. Regeltechniek is het vakgebied binnen de mechatronica dat streeft naar een maximale beheersing van bewegende systemen. De mechatronicus heeft daarbij in principe maar twee middelen tot zijn beschikking: het compenseren van de effecten van bekende fenomenen door middel van feedforwardcontrole en het reduceren van de invloed van onbekende fenomenen middels feedbackcontrole. Het eerste heeft het voordeel dat we niet beperkt worden door stabiliteitscriteria en vertragingen in het systeem. Om die reden is het ideaalbeeld van een mechatronicus dat hij alle onderliggende processen exact kan modelleren.

Dit artikel is exclusief voor premium leden van High-Tech Systems Magazine. Al premium lid? Log dan in. Nog geen premium lid? Neem dan een premium lidmaatschap en geniet van alle voordelen.

Inloggen

Problemen met inloggen? Bel dan (tijdens kantooruren) naar 024 350 3532 of stuur een e-mail naar info@techwatch.nl.

Gerelateerde artikelen