Brabantse tycoon Wim van der Leegte overleden

René Raaijmakers
Leestijd: 3 minuten

Wim van der Leegte is onlangs overleden. Daarmee moet Nederland onverwacht snel afscheid nemen van een van zijn meest markante ondernemers. Hij werd 76 jaar.

Een van Wim van der Leegtes grootste successen is ongetwijfeld de overname van Philips Enabling Technologies Group (ETG) en de daaropvolgende ontwikkeling van de relatie van VDL ETG met zijn veeleisende klant ASML.

Wat nu VDL ETG is, begon ooit als Philips Machinefabrieken, een toeleverancier die berucht was om zijn stroperigheid en trage levering. Wim van der Leegtes vader Pieter begon er ooit als gereedschapsmaker. Maar in 1953 begon senior voor zichzelf. Hij richtte het bedrijf ’Metaalindustrie en Constructiewerkplaats P. van der Leegte’ op en vestigde zich in Hapert, waar hij voor honderd gulden per week een huis met hal huurde. De eerste klanten waren zijn voormalige werkgever en Daf Trucks. De eerste vijf personeelsleden hielden zich bezig met frezen, draaien en boren en met stampen, solderen en lassen in series.

Wim van der Leegte (1947-2023).

Zoon Wim kwam in 1966 als negentienjarige hts-stagiair bij het bedrijf en nam het roer over toen pa vanwege zijn gezondheid een stap opzij moest doen. In 2011 deed hij in ons zusterblad Bits&Chips het opmerkelijke begin van zijn carrière voor de zoveelste keer uit de doeken: ‘Mijn vader was overspannen en de zaak draaide slecht. Dat was voor de hts aanleiding om mij toestemming te geven er stage te lopen, want eigenlijk mocht dat niet. Omdat van zinkende schepen de meeste mensen afspringen, had ik na drie maanden zelfs de leiding. En na negen maanden afwezigheid zeiden ze op school: kom maar een keer terug als je zin hebt. Dat is er toen niet meer van gekomen.’

De overname van Philips’ Enabling Technologies Group in 2006 opende voor Van der Leegte een heel nieuwe wereld. ‘Hadden we het bij VDL vroeger over tienden van millimeters, sinds de overname van ETG praten we over nanometers’, zei hij in 2011 in Bits&Chips.

Van der Leegte aasde al tien jaar op de toeleverende Philips-activiteit. ‘Ik liep er al tien jaar omheen, maar er was altijd wel iets waarom het niet tot een deal kwam.’ Lange tijd was ETG even groot als VDL, een reden voor Van der Leegte om het risico niet te nemen om zich te verslikken. Toen de verhouding beter werd, vroeg Philips een te hoge prijs. ‘Als we een paar jaar winst aan goodwill moeten betalen, dan werken we die jaren eigenlijk voor niks. Dat doe ik dus niet’, zei hij nuchter.

In 2006 was de tijd wel rijp. Philips-topman Gerard Kleisterlee wilde van zijn toeleveractiviteit af. Een groep ETG-managers was destijds bezig om een verzelfstandiging te financieren. Financieel hadden ze alles rond, maar Kleisterlee koos voor de veilige weg en ging met Wim van der Leegte praten. Kleisterlee had net een debacle achter de rug met LG Philips Displays, waarvan de medewerkers na het faillissement alsnog hun pensioenen kwamen opeisen bij de voormalige werkgever. Dat wilde Kleisterlee geen tweede keer meemaken en na een week was de deal met VDL rond. VDL bleek in 2006 met 5500 man voldoende massa te hebben om de 1600 medewerkers van de Philips-dochter te absorberen.

In het kielzog van ASML, groeide ETG uit tot het grote succes binnen de VDL-groep. Vrij wel alle andere activiteiten, en zeker automotive, bleven zeer conjunctuurgevoelig. Voor ASML nam het werk almaar toe en door de eisen van Veldhoven werd de Nederlandse precisiefabrikant ook steeds aantrekkelijker voor andere grote oem’s in de semiconindustrie.

Van der Leegte bleef na de overname van ETG geïnteresseerd in andere Philips-activiteiten. Zo overwoog hij Assembléon te kopen, maar durfde het uiteindelijk niet aan. (De pick-en-place-activiteiten gingen daarna naar Kulicke & Soffa). Ook in het CFT (Apptech, PINS en PES) was hij geïnteresseerd, maar daarvoor klopte hij vergeefs bij Philips aan. Het restant – honderd medewerkers van Philips Engineering Services – vertrok onlangs naar ASML.